Vandaag

Tijd voor iets nieuws.
De gebruikelijke ontbijtappelsien mik ik moeiteloos de vuilbak in,
mijn vertrouwde flanellen pyjama vliegt door het raam.
Van onder een berg vuile was haal ik het laatste paar propere jeans
en uit de kleerkast van broer vis ik een wollen trui met een dikke kraag.
Een beetje slobberig, maar it 'll do.
Ik heb stevige schoenen nodig,
want vandaag bewandel ik een heel nieuw pad,
en ik weet nog niet juist waar alle putten en builen liggen.
Trek de veters strak aan, klaar voor het avontuur.
Een kop zwarte koffie en dan tanden poetsen.
Belangrijk, want voor avonturen heeft men beslist een frisse mond nodig.
Dan een nieuwe houtblok op het vuur,
zodat de kamer warm blijft voor mijn herinneringen.
Ik werp hem de kachel in,
tesamen met mijn alledaagse somberheid.
Zwaarmoedigheid schuif ik de kast in,
Oude tranen vertappel ik onder de hak van mijn shoenen.
Today is the day!
Een boterham met goede moed voor onderweg,
verpakt in zilverpapier.
Samen met wat geld en een bodemloos vaatje optimisme verdwijnt hij mijn rugzakje in.
Nog één keer trek ik de gespen aan,
zodat ik de boterham tegen mijn rug voel zitten.
Geen glimp van weemoed, geen twijfel meer, geen blik achterom.
Alles is leeg, alles is weg.
Vanaf nu enkel vooruit!