In dat bed

Toen gij uw arm deze nacht over mij legde,
wat bedoelde ge daar dan mee?

Misschien wilde ge voelen of het vel van mijn armen
even zacht voelde als dat van mijnen buik
Of dacht ge gewoon dat ik uw kat was
die naast u lag te slapen
Misschien droomde ge juist dat ge
op een hele grote vogel door de lucht vloog
en dat ge schrik had om te vallen
Dat ge u ergens heel stevig
aan vast moest houden
Mij dus
Misschien wist ge wel gewoon niet meer dat ik er was
en wilde ge u breder leggen
en viel uw arm daardoor per ongeluk over mij heen

Of misschien wilde ge wel nog eens voelen
aan wat we allebei kwijt zijn
'ons'
Misschien wilde ge wel eens terug ons zijn
Voor een seconde
Gewoon, om te zien hoe het was
Misschien graaide ge wel even naar wat niet meer is
in een poging een vleugje ons te kunnen bevangen
En te onthouden voor de rest van uw leven

Net als ik.

Open armen

Mensen zouden gewoon afscheid van elkaar moeten kunnen nemen
als ze elkaars harten maar opnieuw en opnieuw vertrappelen
uit elkaar doen spatten als kristal

Hij die maar al te goed beseft
dat hij zichzelf en een ander dodelijk veel zeer doet
wandelt tegen beter weten in toch niet vredig weg
Zet zich schrap en laat zich helemaal verbrijzelen
Met een trieste glimlach op het gelaat

Domme mens
Met open ogen
en open armen naar uw ongeluk toelopen

Vertrappeld worden als door een olifant
U alles, tot uw levensvreugde toe, laten afnemen
Gewillig als een makke eekhoorn
en naïef als een slak
'Wat als het toch goedkomt?'

Dat doet het nooit
Verder leven, als een spin zonder poten
Dat moet ge.

Schaduw

Ge stond plots op de stoep
En ge had een pakske in uw hand
Even deed ge uitschijnen dat het daar allemaal om ging
Als nen engel
Ik stond daar maar wat te staan, als een invalide mug
Met stomheid geslagen

Genadeloos knalde ge uw arm in mijn borstkas
Klemde uw hand rond mijn onvolmaakt stukske gebons
En kneep het helemaal fijn
Tot ge zeker waart dat het van u was
Voelde of het nog een klein beetje gebroken was
van de laatste keer dat wij elkaar zagen
Het antwoord stemde u duidelijk tevreden

En toen zag ik uwe rug wegwandelen
Zonder dat ge het mij verteld had.

Gij

Uwe naam verdwijnt
verschijnt
samen met mij
Mijn vingers voelen u
niet meer en trug

Juist 'lijk gij


[Misschien is't wit
van mijnen Tipp-Ex niet wit genoeg.]

Pennen likken

Ik denk dat ik er zo één ben
Ge kent dat
Van die verachtelijke mensen die 's morgens niet deftig hun voeten onder tafel kunnen houden
en 's avonds zonder hun ellebogen niet veel meer waard zouden zijn
Die heel de dag druk heen en weer lopen te lanterfanten
en chaos eigenlijk wat te rustig vinden
Die eigenlijk liever het steeltje dan de kers eten
Zo één ben ik.

Zo één die denkt dat hij beter kan nadenken als hij eens goed in zijn haar heeft gekrabt
Dat hij mooier schrijft als hij het puntje van zijn pen heeft gelikt
Die het niet moet hebben van moeilijke woorden of blingbling

Ene die zich verbrandt aan de broodrooster terwijl hij denkt
dat hij absoluut niet aan u aan het denken is
en dat dat ook echt heel slecht zou zijn,
moest hij aan u aan het denken zijn
Gelukkig doet hij dat niet
En gaat dus alles goed met hem

Dan kan zijnen dag beginnen
Als hij denkt dat hij niet aan u aan het denken is

Zo ene ben ik.